Ο Ιανουάριος των στόχων

Τώρα που γράφω στα μέσα Ιανουαρίου, ήδη κάποιοι έχουν παρατήσει τους στόχους τους για το 2019. Τους παρέσυρε η καθημερινότητα που καταπίνει τα πάντα και ενώ την περίοδο των εορτών που ο χρόνος φαίνεται να ακινητοποιείται, σκεφτόντουσαν και μιλούσαν για τις επιθυμίες τους και τα όνειρά τους για τη νέα χρονιά, τώρα βάλανε πάλι τον αυτόματο πιλότο για την πορεία τους μέσα στο νέο χρόνο. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Ιανουάριος των στόχων

Δεν ζούμε, ανησυχούμε

Καθημερινά μας κατακλύζουν αρνητικά συναισθήματα όπως φόβος, θυμός, θλίψη και απογοήτευση, άγχος, ένταση και στεναχώρια. Όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα μας ταλαιπωρούν καθημερινά και μας ρίχνουν ψυχολογικά. Όλα αυτά τα συναισθήματα δεν μας αφήνουν να κάνουμε θετικές σκέψεις, να δώσουμε στον εαυτό μας δύναμη και ενέργεια για να προχωρήσουμε και να νιώσουμε ευτυχισμένοι. Αλλά τι γίνεται με το αίσθημα της ανησυχίας, αυτό το συναίσθημα που … Συνεχίστε την ανάγνωση Δεν ζούμε, ανησυχούμε

Εγώ ακόμα πιστεύω

Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια που έχουν περάσει, εγώ, πεισματικά πιστεύω στον Άγιο Βασίλη. Κανείς δεν μπορεί να ξεριζώσει από την καρδιά μου αυτόν τον χαμογελαστό, ευτραφή, παππούλη που με αγάπη μοιράζει χαρά και δώρα στα παιδιά τα Χριστούγεννα. Ο Άγιος Bασίλης είναι μια ιδέα, ένα σύμβολο, ένα κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας, της αγνής καρδιάς μας, της ζεστασιάς, της παιδικής αθωότητας που πιστεύει … Συνεχίστε την ανάγνωση Εγώ ακόμα πιστεύω

O Leonardo da Vinci και εγώ

Η κυρία με την ερμίνα, Κρακοβία, Μουσείο Czartorychi Θα σας φανεί αδιανόητο, αλλά, αν και μας χωρίζουν 517 χρόνια, έχω κάποια σχέση με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι. Το περίεργο είναι πως ανακάλυψα αυτή τη σχέση. Ένα απόγευμα παρακολουθούσα ένα ντοκιμαντέρ του BBC για τους μεγάλους της Αναγέννησης που παρουσίαζε τη ζωή και την ιστορία του πιο επινοητικού μυαλού της ανθρωπότητας, της μεγαλοφυίας που υπήρξε ο … Συνεχίστε την ανάγνωση O Leonardo da Vinci και εγώ

Τα πιο σημαντικά πράγματα δεν είναι πράγματα

Σήμερα θα σας πάω πολλά χρόνια πίσω, στα εφηβικά μου χρόνια, στην Καβάλα, στην πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Ήταν Αύγουστος του 85 και εμείς είμασταν παιδιά που πηγαίναμε σχολείο και περνούσαμε ένα ακόμα αργόσυρτο καλοκαίρι μαζί με τους γονείς μας. Κανείς δεν φανταζόταν τι δραματικές σκηνές θα ζούσαμε μια αυγουστιάτικη νύχτα εκείνου του καλοκαιριού. Αλλά έτσι γίνεται πάντα, ξαφνικά και απροειδοποίητα, η ζωή σου δίνει … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα πιο σημαντικά πράγματα δεν είναι πράγματα

Να ζεις με την αλήθειά σου

Στο κατώφλι του νέου χρόνου ποια θα ήταν η πιο πολύτιμη συμβουλή που θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε για να ζήσουμε την καλύτερη χρονιά της ζωής μας; Ποια θα ήταν η μαγική συνταγή για να καταφέρουμε να πετύχουμε τους στόχους μας, για να έρθουμε ένα βήμα πιο κοντά στην εκπλήρωση των ονείρων μας, να δεθούμε σφιχτά με την ευτυχία όλες τις μέρες και τις νύχτες του … Συνεχίστε την ανάγνωση Να ζεις με την αλήθειά σου

Το Ημερολόγιο Ευγνωμοσύνης

Τι σημαίνει ευγνωμοσύνη άρχισα να καταλαβαίνω όταν κατάφερα να κρατήσω ένα ημερολόγιο ευγνωμοσύνης μίας πρότασης για ένα διάστημα πάνω από έξι μήνες. Πολλές φορές είχα προσπαθήσει να κρατήσω ημερολόγιο αλλά μετά από λίγες μέρες ατονούσε η προσπάθεια μου, δεν μπορούσα να κρατήσω μια συνέπεια στο γράψιμό μου. Ένιωθα έναν καταναγκασμό, μια αίσθηση καθήκοντος και επειδή είχα αρκετές πιέσεις στη ζωή μου, εύκολα τα παρατούσα. Μέχρι … Συνεχίστε την ανάγνωση Το Ημερολόγιο Ευγνωμοσύνης