Τι κάνει το σπίτι σπιτικό

Άλλο το σπίτι κι άλλο το σπιτικό. Το σπιτικό έχει ζεστασιά και θαλπωρή. Προσφέρει προστασία από τον έξω κόσμο. Είναι το κουκούλι σου. Είναι η φωλιά σου. Είναι κάτι ιερό που δεν το αλλάζεις με τίποτα. Είναι εκεί που αγαπάς να επιστρέφεις. Για τον καθένα προσδιορίζεται κι αλλιώς το σπιτικό. Για μένα είναι τα έπιπλα του πατρικού μου σπιτιού, φωτoγραφίες αγαπημένων προσώπων, λουλούδια, αναμνηστικά από … Συνεχίστε την ανάγνωση Τι κάνει το σπίτι σπιτικό

Ζήστε με ευγνωμοσύνη

,   Ψαροκάικο στην Κορησσία, Κέα, Αύγουστος 2015 Το Δόξα τω Θεώ είναι μια έκφραση που χρησιμοποιούμε συχνά για να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας και τις ευχαριστίες μας για τη θετική έκβαση των πραγμάτων στο Θεό, ή όπως αλλιώς λέμε, την Ανώτερη Δύναμη, το αόρατο σχοινί που μας συνδέει με την Πηγή της Ζωής μας. Πόσο όμως συχνά νιώθουμε ευγνωμοσύνη? Πόσες φορές ξυπνάμε το πρωί … Συνεχίστε την ανάγνωση Ζήστε με ευγνωμοσύνη

Μετά τα σύννεφα, ο ήλιος

Της Λυδίας. Ό,τι κακό κι αν συμβεί στη ζωή μας έρχεται ο χρόνος και το ξεθωριάζει. Έρχεται μετά το καλό και το ισορροπεί. Οι αναμνήσεις της απόγνωσης και του πόνου θολώνουν, μισοσβήνουν, ο αγώνας για την επιβίωση μας κρατάει, μας σηκώνει από το κρεβάτι κάθε μέρα. Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, η ασθένεια, ο χωρισμός, η απώλεια της εργασίας, της περιουσίας, όλα τα δεινά του … Συνεχίστε την ανάγνωση Μετά τα σύννεφα, ο ήλιος

Κάντε ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε

  Εκεί που ξεφυλλίζω τις τελευταίες σελίδες του ημερολογίου του 2014 στο γραφείο, καθώς ψωνίζω δώρα στα μαγαζιά και σβήνω ονόματα στη νοερή λίστα των υποχρεώσεων, εκεί το μυαλό μου πλημυρίζει σκέψεις για τη χρονιά που φτάνει στο τέλος της. Τί έκανα αυτή τη χρονιά? Τήρησα τις αποφάσεις που πήρα? Πέτυχα τους στόχους μου? Γιατί όχι? Έζησα τη χρονιά, όπως μου ήρθε, μέσα στη δίνη … Συνεχίστε την ανάγνωση Κάντε ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε

Ζήστε απλά

» Προσπάθησα πάντα να αφήνω την καθημερινή ζωή να περνά μέσα μου με την ορμή των εξαιρετικών γεγονότων. Να κοιτάζω τα άστρα, να αγκαλιάζω μια γυναίκα, να πίνω ένα ποτήρι δροσερό νερό, να τρώγω μια φέτα ψωμί, μου προξενούσαν πάντα παρθένα συναισθήματα, μια ταραχή καθώς μπροστά σε θάμα.» Νίκος Καζαντζάκης, Ο Βραχόκηπος, 1958 Η αυγή, το φεγγάρι, το αεράκι στο πρόσωπο, το γέλιο ενός παιδιού, … Συνεχίστε την ανάγνωση Ζήστε απλά