Η ώρα είναι… τώρα

τωρα

Πόσοι από εμάς έχουμε την ικανότητα να ζούμε το τώρα ολοκληρωτικά? Πόσες φορές δεν έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να σκέφτεται τη δουλειά , τι θα έπρεπε να είχαμε κάνει, τι μας περιμένει στο σπίτι όταν γυρίσουμε αντί να απολαμβάνουμε τη στιγμή.

Το μυαλό μας γυρίζει πίσω στο παρελθόν σε σκέψεις άχρηστες για το τώρα. Νιώθουμε τις περισσότερες φορές πίκρα, πόνο, ενοχές, τύψεις για όλα αυτά που έχουν συμβεί, ενώ το μόνο που έχουμε είναι το τώρα κι όλα αυτά μας απομακρύνουν από το να ζήσουμε με συνείδηση το παρόν. Και για το μέλλον μπορούμε να ελπίζουμε ή να ανησυχούμε αλλά τί θα κερδίσουμε?

Λένε, μην νοιάζεσαι για το επιδόρπιο ενώ ακόμα γεύεσαι το ορεκτικό σου. Πόσο σοφό! Πρέπει να εξασκηθούμε στο να ζούμε το τώρα. Πρέπει να μείνουμε στο παρόν εκπαιδεύοντας το νου μας όσο στενάχωρο κι αν είναι. Το παρελθόν ή το μέλλον μας δεν θα μας βγάλουν από τη δύσκολη θέση. Απλά μας δένουν και μας δίνουν δικαιολογίες για τη ζωή που ζούμε τώρα.

Απελευθερωθείτε από το παρελθόν σας και αφιερωθείτε στο τώρα. Παρατηρείστε τα πάντα γύρω σας και ζήστε μέρα με τη μέρα. Εντέλει μόνο αυτό έχουμε!

Το σημείωμα αυτό το εμπνεύσθηκα όταν γνώρισα πριν από λίγες μέρες έναν αυθεντικό ωρολογοποιό, έναν  αληθινό τεχνίτη που δουλεύει με πάθος και μεράκι αφιερώνοντας όλη του τη ζωή στα μυστικά του ρολογιού.