Τα θερινά σινεμά

cinderfella-11
Ο Jerry Lewis στην ταινία «Ο Σταχτοπούτος»

Μία ευλογία του καλοκαιριού στην Ελλάδα είναι τα θερινά σινεμά.
Είναι κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας, βίωμα βουτηγμένο στη νοσταλγία.
Είναι αναμνήσεις από διακοπές σε νησί, ή από προετοιμασία για διακοπές στην πόλη. Είναι αεράκι καλοκαιρινό, αγιόκλημα, γρανίτα και έναστρος ουρανός. Α…..και γέλιο, πολύ γέλιο.
Για μένα, τα θερινά σινεμά μπλέκονται με μια ανάμνηση από ξεκαρδιστικό γέλιο από ταινίες του Τζέρι Λιούις που βλέπαμε με τους γονείς μου και τις αδελφές μου, στο θερινό σινεμά της Καβάλας, τη δεκαετία του 70. Γελάγαμε μέχρι δακρύων με τις γκριμάτσες του, τις μιμήσεις και τις γκάφες του. Με όλη την παιδικότητά μας.

Τώρα επιστρέφω στα θερινά σινεμά μαζί με τα παιδιά μου.

Η εξίσωση της ευτυχίας είναι απλή.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Τα θερινά σινεμά

  1. Βρε Χριστίνα, τι μου θύμισες τώρα?!!Τα υπέροχα βράδια στο θερινό σινεμά της Καβάλας, τώρα αμέσως θα προγραμματίσω να πάω με την κόρη μου σε ένα θερινό σινεμά της Θεσσαλονίκης, πολλά φιλιά….

Τα σχόλια είναι κλειστά.